De kracht van Draaimolen: ‘Niet proberen er rijk van te worden’

Sinds 2012 zorgt Draaimolen met indoorfeesten, Holy Pink, ADE-presentie en als vlaggenschip het jaarlijkse festival voor een lichtpunt in de Brabantse scene. Wij spraken Jip Snoeren over de visie, de editie komende zaterdag en de laatste keer Charlotte Oord. ‘We doen alles om de kwaliteit hoog te houden.’

Op een zonnige Tilburgse middag arriveer ik bij het Charlotte Oord. Iets minder dan een jaar geleden stapte ik hier nog een pendelbus uit, op weg naar Draaimolen Festival. Vandaag ontmoet ik hier Jip Snoeren, marketing manager van de Tilburgse organisatie die zich dit jaar opmaakt voor de vijfde editie van het festival. Vandaag is het terrein nog leeg en kunnen we ons vrij bewegen door het bosrijke gebied.

Als Jip net begint aan een kleine rondleiding komen we op onze weg Tjeerd en Olivier druk scheppende tegen. Al weken voor het festival zijn zij hier bezig het terrein klaar te maken. En dat doen ze allemaal zelf, zoals de hechte groep vrienden achter Draaimolen eigenlijk alles zelf doet. “En dat begint bij onkruid wieden, maar het houdt ook zwaarder timmerwerk in. Je kunt een heel productieteam inhuren, maar wij doen het liever zelf,” vertelt Jip.

Na een klein rondje over het terrein – een gek gezicht, die plekken voor de podia zonder enige aankleding of opbouw – nemen we plaats op een boomstam en vraag ik Jip hoe het allemaal is begonnen. “Uit passie en liefde voor de muziek,” antwoordt hij. “En een beetje uit ergernis. Ergernis dat het altijd maar te doen was in de Randstad en dat in Brabant maar een hele minimale scene was. Er zijn natuurlijk veel mensen die hier wat proberen, maar vaak kunnen ze het toch niet overeind houden.”

Kippenvelmomentjes

Waarom Draaimolen dan wel zo’n succes is? “Waarschijnlijk de drive, het doorzettingsvermogen en de passie. En niet proberen er rijk van te worden. We doen alles voor de beste kwaliteit. We boeken topartiesten, we werken samen met internationale kunstenaars, dat kost allemaal wat. Maar dan lopen we zelf maar wat harder. We doen alles puur om de kwaliteit hoog te houden. Als de mensen met een blij en tevreden gevoel naar huis gaan, is voor ons het succes behaald. Dan trekken wij ’s avonds een flesje open.”

“De speciale back-to-back, die kondigen we niet aan, maar die zie je vanzelf, zodat mensen elkaar lopen te appen van ‘fuck, deze en deze staan hier, kom nu snel hierheen’”

Het blijkt een succesformule. Draaimolen begon vijf jaar geleden op een stadsstrand met 3500 man, toen al met grote namen als Jeff Mills en Recondite. Inmiddels zijn steeds meer liefhebbers in het hele land op de hoogte van Draaimolen en wordt het festival geroemd om de kwaliteitsboekingen en de unieke manier waarop het omgaat met het bosrijke Charlotte Oord. Kunstenaars spelen daarbij een grote rol; met visual artists als Heleen Blanken, maar ook door het inzetten van kunstenaars als Nikki Hock en Joeri Woudstra – uitgenodigd door Job Jobse – of Daniel Iregui van het Canadese Iregular bij het ontwerpen van de stages. Ieder detail krijgt aandacht en daar zijn de jongens van Draaimolen steeds nauw bij betrokken.

“We blijven ons verbeteren. Er komen meer kunstenaars bij, we kunnen meer artiesten boeken. Bijna elk groot lijstje van kwalitatief goede dj’s zijn we aan het afstrepen. Ieder jaar zijn we gegroeid in capaciteit en ieder jaar kwam er een stage bij. Toen we naar het Charlotte Oord verhuisden maakten we ook een gigantische groei door. Dat zijn wel kippenvelmomentjes, waarbij je elkaar aankijkt van ‘what the fuck is hier allemaal gaande?’ Maar we blijven alleen groeien zo lang we de kwaliteit kunnen waarborgen. Je moet iets goed doen, en anders doe je het lekker niet. Dit jaar groeien we naar 9000 man.”

Speciaal sfeertje

Wat die 9000 bezoekers – het is inmiddels uitverkocht – kunnen verwachten is bovenal een ontdekkingsreis. De indeling van het terrein is, los van de mainstage en The Parking Lot, veel veranderd ten opzichte van vorig jaar. Nieuwe plekken op het terrein worden in gebruik genomen: stages verplaatsen, verdwijnen en verrijzen. Dat allemaal in samenwerking met nieuwe partners, vertelt Snoeren. “We hebben twee jaar lang Giegling gehad, maar we waren toe aan iets nieuws. Job Jobse komt hier met twee stages te staan en ook Freerotation komt over vanuit Wales. Job en de jongens van Freerotation slapen een week voor het festival op het terrein en draaien het met ons tot het laatste schroefje in elkaar.”

Job Jobse, vorig jaar op de mainstage. Dit jaar host de Amsterdammer twee eigen stages op Draaimolen © Draaimolen

Muzikaal wordt het festival weer ingevuld met een eigenzinnige programmering. “De focus ligt op de muziek en de aankleding en kunst moeten dat ondersteunen. Strangelove 1 van Job Jobse wordt echt een soort bosrave, met onder meer een speciale back-to-back: twee artiesten die nog nooit eerder samen stonden. Die kondigen we niet aan, maar die zie je vanzelf, zodat mensen elkaar lopen te appen van ‘fuck, deze en deze staan hier, kom nu snel hierheen.’ Bij Strangelove 2 hoor je voornamelijk live muziek. Zoals Eefje de Visser, best wel een bijzondere boeking. In principe is ze gewoon een popartiest en op een techno/housefestival geeft dat een speciaal sfeertje.”

“Je raakt een prachtig stukje natuur kwijt hier in Tilburg en de gemeente jaagt ook gewoon festivals de stad uit”

“Op de mainstage staat dit jaar mijn persoonlijke favoriet, Dixon. Ik ga mijn best doen om tijdens het festival een momentje vrij te maken tijdens zijn set om los te gaan tussen het publiek. Ook is er steeds meer disco, met The Black Madonna en Motor City Drum Ensemble. En ja, op The Parking Lot Nina Kraviz… toch één van de grootste namen. Sommigen vinden dat ze commercieel aan het worden is, maar wij hebben er vertrouwen in dat ze iets bijzonders neer gaat zetten.”

Brabantse gezelligheid

Dan Charlotte Oord. Het nieuws rondom de plek doet verdriet. “Het is een prachtig bosgebied waar je volledig kan verdwalen. Dat gebeurt ieder jaar wel, dat er even iemand uit het bos geplukt moet worden die iets te ver weg is. Maar het is de laatste keer hier, een pijnlijk puntje. We voelen ons heel erg thuis op dit terrein en het past perfect bij ons festival en de beleving ervan. Dat het dit jaar wordt platgegooid en er een volledig distributiecentrum op wordt gebouwd, dat doet serieus pijn. Je raakt sowieso een prachtig stukje natuur kwijt hier in Tilburg, maar zo jaagt de gemeente ook gewoon festivals de stad uit.”

Het is hopen dat er een goed alternatief komt. Gelukkig maken naast de locatie ook de muziek en de kunst Draaimolen tot een uniek festival dat inmiddels bezoekers trekt uit zo ver als Hongkong. En dan heb je natuurlijk nog de ‘Brabantse gezelligheid’. “Ieder festival en iedere regio heeft z’n eigen charme. Hier is iedereen gewoon lekker zichzelf en is iedereen welkom. Iedereen houdt van de muziek en daar gaat het om.”

Genoeg reden om naar Tilburg te verkassen komende zaterdag. Naast de namen die in het interview langskomen zie je er bovendien nog Marcel Dettmann, Karenn, LSD, Larry Heard en nog een groot aantal anderen (check hier de volledige line-up). En, vertelt Jip nog, “Tilburg is echt niet zo ver. En dit jaar is er ook een camping, dus je kunt in principe het hele weekend blijven en lekker de after meepakken. Vorig jaar was een grandioos succes, maar dat gaan we dit jaar overtreffen.”

Lees ons report van vorig jaar: De verborgen parel van het festivalseizoen vind je in Tilburg