Jaaroverzicht: dit zijn onze 50 favoriete tracks uit 2017

Wij hebben ook dit jaar de moeilijke taak op ons genomen om een Top 50 samen te stellen van 2017. De volgorde blijft een momentopname, maar deze 50 tracks moet niemand missen.

50.  Farrago – Where Angels Go
49.  Lakker – Three Horses
48.  Interactive – The Techno Wave (Ancient Methods Remix)
47.  2030 – Surface Waves
46.  ABSL – Heresy
45.  Raär – Räve
44.  Amelie Lens – In Silence
43.  I Hate Models – Cyanure Dance
42.  Anetha – Acid Train
41.  Stranger – Nostalgica

Amelie Lens draait op 44:00 In Silence op LaPlage de Glazart

40.  Amotik – Atharah
39.  Tekra – JKJKJKBK
38.  Milkplant – Dust Cloud
37.  Emmanuel – Anthem 1
36.  Electric Rescue – Forwer
35.  Slam – Vapour
34.  Planetary Assault Systems – Desert Races
33.  Keith Carnal – Rijwiel
32.  NX1 – 28
31.  Patrice Bäumel – Glutes

Sven Väth draait Glutes op Apgrade

30.  Nomaz – Terra Incognita
29.  Len Faki – My Black Sheep (Cleric X Remix)
28.  Hertz Collision – All Going (Kwartz Remodel)
27.  Bicep – Vale
26.  SHDW & Obscure Shape – Gesang Der Toten Dinge (Konstantin Sibold Version)
25.  Stephan Bodzin – Catamaran
24.  ROD – Tronch
23.  Marcel Dettmann & Ben Klock – Phantom Studies
22.  Blush Response – Dead Still Air
21.  Perc – Look What Your Love Has Done To Me

Ilario Alicante draait Look What Your Love Has Done To Me op Cocoricò Riccione

20.  Attaché – Sarajevo 
19.  Blawan – 993
18.  Hush Sleep – Perceptual Isolation
17.  Ascetic – Utterings (Ancient Methods Remix)
16.  Boston 168 – 1989
15.  Helena Hauff – Do You Really Think Like That?
14.  Nthng – It Never Ends
13.  Fatima Yamaha – Araya
12.  Levon Vincent – UK Spring Vibes
11.  Tim Tama – Patagonian Skies

10. Möd3rn – Zeroclock

Als sluitpost van de top tien kozen wij Möd3rn. Het trio, bestaande uit Traumer, Electric Rescue en Maxime Dangles, heeft dit jaar tussen hun solowerk tijd gevonden om een volledige LP uit te brengen op hun eigen label. Hoogtepunt daarvan is Zeroclock, die het best omschreven kan worden als pure techno. Van de heerlijk knisperende hihats tot de simpele melodie en de vernietigende kick die je volledig weg blaast. Zeroclock is techno pur sang, uitgevoerd tot in perfectie.

9. Cassegrain – Trappist (The Mover Remix)

‘See You in 2017’ is een slogan die al een tijd hoort bij The Mover en het is dan ook geen wonder dat The Mover na jaren van afwezigheid dit jaar weer met nieuw materiaal kwam. Uitgerekend in het jaar dat electro een flinke opmars maakte met artiesten als Helena Hauff en Umwelt (die we allebei ook in de top 50 vinden), is The Mover terug met een electroplaat. Het origineel van Cassegrain was een aparte technotrack, maar is volledig getransformeerd tot knotsgekke electro waarvan de breaks het enige echte herkenbare deel zijn.

Waar het rustig begin nog niets verraadt komt er in de break een waas van krakend geluid over je heen en knalt de track daarna op een absurde manier in. De excentrieke geluiden en blazende bassen die inkomen maken het een nummer dat menigeen dj als ‘secret weapon’ graag inzet om de dansvloer op te schudden.

8. Johannes Heil – Exile B2

Johannes Heil is iemand die al een flinke tijd meedraait en sinds de jaren 90 altijd garant heeft gestaan voor kwaliteit. De Duitser viert volgende maand zijn 40e verjaardag en laat al in drie decennia zien waarom zijn releases zo gewaardeerd worden. Wie B2 hoort van zijn EP Exile zal zich eerst afvragen welke track opstaat, maar na een verrassend salvo van synths herkent bijna iedereen deze toekomstige klassieker met een 90s randje. Dat het geluid zo onverwachts inkomt maakt het des te lekkerder om ineens van 0 tot 100 te schieten.

7. Veta.m – Attack

Met Veta.m vinden we de minst bekende artiest in deze top 10, wiens carrière eigenlijk nog in de kinderschoenen staat. Bij Veta.m komen de panische en angstige geluiden samen met een dreunende bass tot een dystopische vorm van techno. Lagen op lagen van distortion worden op elkaar gestapeld om een heel ruw geluid te produceren dat naar het claustrofobische neigt.

Dat krachtige geluid gooit je het diepe in, maar met een tracks als Attack laat hij zien dat hij met deze verwachtingen kan spelen en het roer om kan gooien. Hier voert de progressie van de muziek je van zijn rauwe dieptes tot elegante hoogtes in een ontzettend vloeiend geheel. Van begin tot eind zijn tracks als deze een reis die je in zijn geheel moet ervaren om je volledig mee te laten slepen.

6. Głós – Man Is The Cruelest Animal

Głós is een naam die af en toe door je gezichtsveld lijkt te dwarrelen. De Poolse artiest die niet veel buiten de randen van zijn thuisbasis in Berlijn lijkt te bewegen, houdt er een mystiek aan over die wel past bij de hypnotiserende muziek die uit zijn studio komt. Ook in Man Is the Cruelest Animal vinden we die stijl die hij in zijn zeldzame releases altijd laat horen.

Vanaf het openingssalvo van de holle kick wordt je meteen weggeblazen door de intense bas die het hele stereoveld lijkt te bedekken. De hypnotiserende kick die net van het 4/4 ritme afwijkt is de voorgrond waarop de synths op speelse wijze van links naar rechts bewegen; als een pingpong. Zoals vaker laat hij een lange break in het nummer vallen om je af te leiden en weer omver te kunnen blazen met die machtige kick.

5. [KRTM] – Dismissed (fr TWAN)

Aan de rand van de top 5 vinden we met [KRTM]; een heel bijzondere naam, zowel letterlijk als figuurlijk. Zijn vaak bizarre stijl met invloeden uit de hardcore zullen hem voor velen een onbekende en ontoegankelijke naam maken. Hij houdt er dan ook een bijzondere stijl op na die gaat van bijna onnavolgbaar tot tracks die een breder publiek raken zoals Touch Me.

Voor ons komt zijn favoriete release van dit jaar in de vorm van Dismissed. Een nummer dat overladen is met ruis en klinkt als het heftige geluid van machines die op hol geslagen zijn. Wat Dismissed echter zo bijzonder maakt is de manier waarop elegante elementen door de chaos heen manoeuvreren. Van kalme stemmen die bijna niet te verstaan zijn tot het subtiele gebruik van de piano die op een interessante manier speelt met de sfeer in het nummer.

4. I Hate Models – Heartbreaker

Net zoals vorig jaar vinden we voor I Hate Models dit jaar een hoge notering in de top. De jonge artiest heeft de afgelopen jaren een flinke opmars gemaakt met een bijna constante stroom van sterke releases die ook tot heel wat boekingen heeft geleid in het afgelopen jaar. Waar we hem vorig jaar nog maar een enkele keer konden vinden in Nederland, heeft hij dit jaar al op feesten als Katharsis, Soenda en Verknipt gestaan.

I Hate Models zoekt altijd nieuwe wegen voor zijn producties en dit jaar leken vooral veel EBM-invloeden zijn muziek te domineren. Ondanks de nieuwe invloeden vinden we nog steeds wat van dezelfde lagen met melancholische pads en verwoestende kicks, maar dit keer veel minder gehuld in een industriële dystopie. Van het hartverscheurende gehuil van de cello tot subtiele melodiën die zich op de achtergrond ontwikkelen; Heartbreakers doet zijn naam eer aan.

3. Umwelt – Slave to the Rave

De in Lyon gebaseerde Umwelt is een van de vele namen in de lijst die van Franse komaf is. De Franse scene lijkt in bloei te zijn de afgelopen jaren en Umwelt mag met zijn geschiedenis van releases zeker gerekend worden tot een van zijn pioniers. In 2016 was hij weer terug van weggeweest en 2017 zet hij die lijn flink door.

Hoogtepunt is de bizarre knaller Slave to the Rave op zijn eigen label Rave or Die. Het is een van de zeldzame industriële tracks die ook niet-liefhebbers van de rauwe en schrijnende stijl lijken te waarderen. Het is een track die bijna garant staat om iedereen weg te blazen op de dansvloer met een ongekend smerige kick, en vanaf het moment dat je hem voor het eerst hoort kun je niet wachten tot een dj deze in de club draait.

2. ROD – Hor

De Rotterdamse cultheld Benny Rodrigues is al jarenlang een graag geziene naam op Nederlandse podia voor zijn technisch hoogstaand dj-werk. Dat zijn dj-kunsten gewaardeerd worden blijkt ook maar eens uit zijn gigantische hoeveelheid boekingen in 2017. Dit jaar lijkt hij echter meer dan ooit met zijn producties ook het publiek te veroveren, van zijn debuutalbum Back To Square One tot totaal nieuw werk onder de naam Younger Rebinds.

Tussen al die sterke releases springt Hor er veruit het meest bovenuit. Trouw aan zijn eigen minimalistische stijl met Detroit-roots is Hor eigenlijk een simpele loop die op geniale manier uitgebreid wordt om je van zijn spannende openingsnoten tot spectaculair slot mee te slepen. Bijna elke dj leek het nummer dit jaar te willen draaien en wij twijfelen er niet aan dat Hor een toekomstige klassieker zal zijn.

1. Raär – Hopeless

De jonge Fransman Raär maakte in 2017 flinke stappen. Zo gooide hij met de EP No More Love in the Warehouse hoge ogen en kenmerkte Wheel of Fortune zijn eerste release voor zijn eigen label Vaerel Records. Daarnaast stond hij al in de beruchte Georgische club Bassiani en debuteerde hij ook in het legendarische Concrete in Parijs.

Alles in Hopeless heeft een eigen karakter van de sampling van Nelly Furtado tot de grommende acidlijnen en de lo-fi atmosfeer die over het hele nummer hangt als een deken. De muziek van Raär bewandelt een fijne lijn tussen uitbundig dansen in de club en achteroverleunen en in je eigen gedachtegang opgaan. Het is hele intieme muziek, die eigenlijk zeldzaam is tussen alle peak-time bangers in de vluchtige dansmuziek.

Beluister de top 50 via één van onze playlists op je favoriete medium: Youtube, Soundcloud of Spotify.