Bauhauz zoekt de grenzen op en creëert een atmosfeer die je moet meemaken

Voor de zevende editie streek bauhauz dit weekend neer in de Vasim. Naast onder meer Perc en Ghost in the Machine waren ook wij aanwezig.

Op de dag van zaterdag 10 november pakten donkere wolken zich samen boven Nijmegen. De aanwezigheid van de herfst is al even te merken en ook de winter is in aantocht. Niets nieuws onder de zon, zou je zeggen. Die donkere en duistere wolken hadden natuurlijk ook alles te maken met de intussen zevende editie van bauhauz. Hét Nijmeegse initiatief dat de grens tussen industriële techno en hardcore zonder schroom opzoekt en overschrijdt en daarmee daadwerkelijk iets toevoegt aan het spectrum. Genodigden waren onder andere Ghost in the Machine, Stranger (met een vinylset) en Perc. Het werd oorlog in de Vasim.

Warmdraaien op 140 bpm

Dat ‘warmdraaien’ met 140 bpm een understatement is, is duidelijk. De twee mannen van Ghost in the Machine waren vroeg op de avond geprogrammeerd (na Silen, van middernacht tot twee) en legden de lat voor hun volgende collega’s erg hoog. De producties van deze Nederlanders laten zich kenmerken door hun geheel eigen visie op old school techno, en dat ze niet vies zijn van een snoeiharde bas, vermengd met typische spacey acid, lieten ze blijken.

Bij onze binnenkomst hoorden we hun eigen productie Bells of Steel, waarmee ze hun ambities niet onder stoelen of banken staken. Na een pitstop aan de bar, toevallig genoeg tijdens het klinken een van hun eerste producties met de naam Tank Station, volgden de ene na de andere drop. Elke keer als je dacht dat ze een break inlasten, verrasten ze je met wéér nieuwe energie. Een genadeloze weg was ingeslagen en de bezoekers hielden ervan. Dat ze allebei een hardcore-alias hebben was te merken; deze act brengt bizar veel energie en is een must voor de mensen die meer van het rauwe en harde houden.

© Stef/bauhauz

Op ons Nijmeegse avondje in de Vasim was er ook een Rotterdammer welkom. Met een vinyl-set van Stranger gingen de bpm’s minimaal omlaag, maar kregen we onvervalste early rave te horen. Heerlijke platen met die typerende jaren ‘90 sound waar je een nostalgisch doch positief gevoel van kreeg. Tussen het ongegeneerde geweld van Ghost in the Machine en Perc was het een welkome, iets rustigere afleiding waarop wel degelijk keihard gebeukt kon worden.

Een greep uit zijn bijzondere platenkeuze was het indringende Trappist (The Mover Remix), waarbij de bezoeker even heen en weer geslingerd werd tussen een wirwar aan heftige gevoelens. Vooral bij de gebogen houding van deze dj viel het ineens op dat de stage waar hij zich bevond een imposante maar minimalistische vorm had, waarbij het dak iets het publiek inkwam. Mooi van de organisatie, die haar rauwe muzieksmaak duidelijk combineerde met een passende aankleding.

De grens zoeken

Het muzikale avontuur stond zoals gezegd in het teken van de grenszoekende industriële techno. Dat daarbij ook de hardcore wordt gezocht liet vooral de enige Britse labelbaas van de avond zien. Perc gaf een staaltje in transitie van techno naar hardcore en terug, met daarin (korte) elementen van breakbeat en electro. Naast keiharde drops van een nog harder kaliber dan Ghost in the Machine, betekende dat ook een walhalla voor de liefhebbers onder ons.

Om een beeld te krijgen van wat hier gebeurde; we hoorden onder andere Airod’s Universe of 90’s Techno Parties en Hyperlink van Perc zelf. De atmosfeer verkeerde in constante staat van apotheose en de Brit gaf er zijn geheel eigen draai aan wanneer hij drops zó hard de zaal instuurde dat het daaromheen simpelweg ‘stil’ leek. Alles wat je hoorde was dan een publiek dat er stil van werd en hele doordringende tonen. Hier moet absoluut gezegd worden dat het geluidssysteem hard stond en van bijzonder goede kwaliteit was, een must met feestjes als dit.

Stranger © Stef/bauhauz

Perc werd opgevolgd door The Horrorist vanaf zes. De keuze voor The Horrorist is gewaagd: je houdt ervan of je vindt het maar niks. Voor de organisatie niets dan lof dat ze neerzetten wat zij willen en wat zij beschouwen als grensverleggende acts binnen dit spectrum. The Horrorist is een bijzondere act en een verschijning op zich, maar lastig aan te sluiten op een straight up techno-avond als deze. Moe maar zeer voldaan zat het er voor ons echter iets voor het einde al op en keerden we huiswaarts.

Unieke setting

Bauhauz is een product van liefhebbers die een gevoel hadden dat er binnen het spectrum (binnen- en buiten Nijmegen) iets miste. Zoals intussen al vaker vermeld, wordt er volgens hun visie de grens opgezocht van de industriële techno. Het gevoel dat je krijgt bij deze feesten doet denken aan een oude rave, waarbij de gekozen locatie (de Vasim) bij uitstek geschikt is om te zweten en te beuken.

Tot slot van dit artikel mag niet onvermeld blijven dat de bezoekers (en intussen het grotere publiek) al getrakteerd zijn op de line-up voor de volgende editie op 9 maart. Met Surgeon, Lady Starlight (live), Adriana Lopez, Head Front Panel (live) en een b2b-set van twee Nijmegenaren (Comrade Winston en Laura van Hal) belooft ook die editie op voorhand veel bommen, lasers en rook. Die unieke ‘bauhauz-atmosfeer’ waar we zaterdag zo zorgeloos van kunnen hebben genieten is iets wat je absoluut moet meemaken.