De wondere wereld van Wildeburg

In de Noordoostpolder streek voor de vierde keer Wildeburg neer. Wij gingen er op driedaags avontuur.

Het is niet je alledaagse festival. Nog meer dan Into the Woods – van dezelfde makers – vind je bij Wildeburg een unieke ervaring. Te beginnen ligt Wildeburg in het plaatsje Kraggenburg, voor velen in de categorie in the middle of nowhere. Ongestoord doe je hier je ding. Het is geen Dekmantel dat muzikaal de diepste obscuriteiten opzoekt of Awakenings dat de grootste der grootsten optrommelt. Tuurlijk staat er goede muziek en kon je dit jaar genieten van onder meer DJ Boring, Stranger en Or:la, maar éigenlijk gaat het helemaal niet om de muziek, maar om een paar dagen verdwalen, ontdekken, jezelf verliezen en weer terugvinden.

Bezoekers die voor het eerst komen zijn steevast de weg kwijt. Het festivalterrein ligt verscholen achter een stel duinen, bosjes en bomen. Daarachter bestaat het uit stranden, tientallen paadjes en grote hoeveelheden bamboe. Ingevuld met creatieve stages, trippy visuals en absurde activiteiten. Wegwijsborden zijn er nauwelijks, en de borden die er zijn die kloppen niet. Bij de grote stages hoor je duidelijk geprogrammeerde dj’s. Hier disco, daar techno en een eindje verderop weer diepe zwevende house. Maar dat zijn slechts de ankerpunten van een chaos en wirwar aan plekken om uit je bol te gaan. Kleine toevluchtsoordjes met decors van een hele helikopter tot een intiem plekje tussen de bomen. Het kost een hoop moeite om de weg te leren kennen en ‘s nachts ben je weer helemaal terug bij af. Je weet eigenlijk nooit waar je loopt tot je een paar dagen heen en weer hebt mogen struinen.

Tijd en ruimte vervagen. Dag is een keertje nacht en nacht mag dag spelen. Het is non-stop. Zestig uur lang mag je. Daar komt geen einde aan denk je dan, maar toch is de zondag akelig snel dichtbij. Ochtenden zijn iets minder vrolijk, maar velen hebben er dan al sessies van rond de vijftien uur op zitten. Blikken knakworsten en matige nachtjes slaap van rond de drie uur brengen men dan weer tot leven. En gelukkig pompt Wildeburg niet de volle zestig uur eentonige techno en verandert het zo min mogelijk in zombieland. Typhoon ontwaakt de mensen met een akoestisch optreden en met gezellige acts als Jungly By Night en Elder Island, of hiphop-energie van Fresku en Blackwave blijven de schwung en het leven in het festival. En hoe later hoe meer doen ook de dj’s een duit in het zakje. Ki/ki doet niet moeilijk en pompt alleen die ekte trancehits en NWA’s Professor X gooit schaamteloos het ene na het andere hitje, van Satisfaction tot My Humps. Doet denken aan de bizarre set van Optimo op Dekmantel, maar ook op Wildeburg schromen ze geen gekkigheid, met Sean Paul’s Temperature als illustratieve plaat.

Nee, op Wildeburg hoeft het even niet zoals het hoort. Iedereen doet z’n ding, niemand kijkt mee. Een klein stukje Kraggenburg is drie dagen lang een ander stukje Nederland. Eigenlijk een hele andere, wondere wereld.