DGTL brengt het gloeiende lentegevoel

Het paasweekend brengt dit jaar DGTL en goed weer met zich mee. Meer dan genoeg reden om het eerste festival van het seizoen te bezoeken.

Op de datum van Pasen lijkt elk jaar geen pijl te trekken. De eerste zondag na een volle maan in de lente is nou niet iets waar je direct beeld bij hebt en kan zich ergens tussen eind maart en eind april bevinden. Dit jaar is het geluk aan onze zijde, want met het einde van april in zicht is het weer zomers in Nederland. Die luxe laten we als Nederlanders en de grote groep meegereisde internationale bezoekers niet liggen om in de zon te banjeren en dus is er een grote menigte uitgetrokken voor beide festivaldagen.

Ondanks de mensen in grote getale is het op de paden goed begaanbaar en lijkt de inrichting zijn werk te doen. De kleine veranderingen in de opstelling en aankleding zorgen elk jaar voor de nodige verfrissing tegen het vertrouwde decor van de containers op de NDSM-werf. Zowel op de uitverkochte zondag en de zaterdag, die niet veel minder druk lijkt, is het al vroeg bruisend en hangt er een goede stemming bij binnenkomst op het terrein.

Broeikas

In de kassen bij de stages Amp en Frequency is het over beide dagen het drukst. Vooral bij Amp is dit te merken, daar reikt de drukte soms tot buiten de stage en is de programmering het maar wisselend waard. Amp is dan ook beide dagen net iets te druk, vooral als op de uitverkochte zondag namen als Disclosure en Honey Dijon aan het roer staan is dit goed te merken. Met het mooie weer is dit geen wonder en het is over de twee stages samen altijd wel goed plekje te vinden.

Die is bij Frequency zeker niet onverdienstelijk. Op de zaterdag worden we daar getrakteerd op de vrolijkheid van Moodymann, die met een aanstekelijk enthousiasme als mc soul en funk overladen grooves brengt met een vleugje humor. Tracks als Don’t You Want My Love van Debbie Jacobs doen ontzettend goed hun werking bij een genietend publiek. Op zondag vinden we op deze stage onder andere DJ Boring, die met een energieke set het omgekeerde van zijn naam laat zien, en later Motor City die zijn swingende vibe en vrolijkheid aan het festival toevoegt.

De grote kas van Amp onder het decor van de DGTL containers
DGTL © Kirsten Van Santen

Niet alleen op de grote stages, maar ook daartussen is veel moois te vinden. Zo is de Gain-stage van Resident Advisor met namen als Marcel Dettmann, Ben Klock en Younger Rebinds ook de moeite waard, maar is het met de kleinere namen vaak niet zo dringen geblazen en een stuk gezelliger. Als de avond inzet is Skyline ook een imposante verschijning, die overdag wat onopgemerkt voorbij gaat.

Verder is de inzet van DGTL op een groene en duurzame festival ook op een positieve manier te merken. Niet alleen is er minder afval en een duurzamer festivalbeleid, ook is er minder gedoe met betalen. Het inzetten van de Payconiq-app en betaalpasjes werkt goed en de korting ‘s middags is alleen maar mooi meegenomen. Daarbij is iedereen inmiddels wel gewend aan het houden van de bekertjes, al zal alleen de pakezel van de groep daar misschien nog mee zitten.

Binnen

Ondanks dat buiten met het heerlijke weer zijn werk deed stonden binnen de beste sets van het weekend ons op te wachten. Zaterdag konden we genieten van Rone die een uur lang tussen zwevend en energiek balanceerde onder constante melodische begeleiding. Alhoewel niet helemaal constant, maar bij het stilvallen van de muziek weet hij het publiek toch helemaal aan zijn zijde te houden, waaruit ook het respect voor zijn sterke optreden blijkt. Daarop volgend weet ook Colin Benders zoals vaker met zijn imposante opstelling en toegewijde houding te imponeren.

En ook zondag staan de hoogtepunten binnen te wachten in de vorm van een dynamische technoset van Bjarki, en met Bicep misschien wel het absolute hoogtepunt van het weekend. Het duo wisselt stevige grooves af met lichtere melodische nummers op een hele soepele manier. Vooral als de eigen nummers aan bod komen zoals Opal en het magistrale Glue gaat er een groot gevoel van euforie rond in het publiek. De eenheid steekt in het enthousiasme van het publiek af en voegt alleen maar aan de belevenis toe.

Bij de overdekking van de zon is er ander imposant licht op de stages
DGTL © Tim Buiting

Waar we er zaterdag nog voor kozen om af te sluiten bij de degelijke set van Ben Klock, verlaten we zondag de borrelende bassen van Generator en Dax J toch iets eerder. De Generator-stage is het hele weekend stabiel en verantwoordelijk voor prima techno. Ook Dax J draait een steengoede set, maar om nog een keer het heerlijke gevoel van buiten te pakken sluiten we het weekend af bij The Black Madonna. Die mist met haar set wel de gebruikelijke power aan het einde, maar kan met het inzetten van Exodus op een mooie manier de moeizame uittocht van het festival inzetten.

Als organisator heeft DGTL alleen de logistieke en inhoudelijke zaken in de hand. Hierin gaat het festival altijd professioneel te werk en weet het ook met een sterke muzikale programmering de zaken goed in de hand te houden. Het weer zelf is echter niet in de hand te houden, maar met zo’n zalige en bijna zomerse zon geeft het wel net de extra push. Misschien moeten we Pasen altijd maar eind april houden, onder de eerste echte gloed van de lente.