Grote speler Soenda en debuterend Artaphine zijn sterke combinatie

Dat het Utrechtse Soenda een grote speler in de scene aan het worden is bewees deze editie van Soenda Indoor maar weer. Artaphine hostte als nieuwkomer de tweede zaal.

De eerste twee uur waren Hush & Sleep verantwoordelijk voor de opwarming van het publiek. Het eerste uur draaiden de heren diepe, ietwat stroperige techno. Na een uurtje stond de zaal gelukkig al halfvol en werd er wat energiekere techno gedraaid, tot om twaalf uur Fjaak aan de beurt was.

Erg gaaf om ze eens te zien draaien in plaats van live te spelen. Hierdoor hadden ze tijd voor wat meer afwisseling en kwam het wat minder geroutineerd over. Al met al draaiden ze een hele vette en afwisselende set. Van unreleased bangers tot Fjaakhitjes en zelfs verder in de set breakbeat, rave- en electro-achtige nummers in plaats van standaard vierkwartsmaattechno.

De Komodo-stage werd deze editie gehost door Artaphine. Comrade Winston was daar inmiddels begonnen aan zijn set. Tijdens een eerdere editie maakte de Nijmegenaar indruk op de Talents-stage en ook nu liet hij zich weer sterk zien. Eenmaal terug bij de Java-stage droegen de heren van Fjaak het stokje over aan SHDW & Obscure Shape. Zij draaiden onder andere een remix van EBM-classic Join the Chant van Nitzer Ebb.

Inmiddels stonden beide zalen best vol en zat de sfeer er goed in. Deze editie van Soenda Indoor was uitverkocht, maar dit betekende niet dat het te druk was. Voor een dansje in het publiek was over het algemeen overal genoeg ruimte.

© Robin Keur
© Robin Keur

In de tweede zaal draaide Parrish Smith rauw en onderscheidend van de rest. Duistere vocals, harde industriële techno en gitaren, niks is te gek voor de dj die zich de afgelopen twee jaar onderscheidde door zijn unieke stijl en platenkeuze. Toen ik nog even bij SHDW & Obscure Shape wilde buurten werd ik direct teruggelokt door een vocal van metalband Korn uit Coming Undone (Sonic X Remix) en besloot ik toch te blijven tot Ancient Methods en Tommy Four Seven aan hun back-to-backset begonnen in de andere zaal.

De Brit en Duitser wisten de zaal goed te bespelen, zelfs de misschien wat moeilijk toegankelijkere industrialplaten in plaats van standaard rechttoe-rechtaan-techno werden met open armen ontvangen. Helaas voor de heren stonden er in de andere zaal twee dames die pas echt wisten hoe je de tent afbreekt. Solo zijn SPFDJ en VTSS beide al ijzersterk, maar met de krachten gecombineerd vormen ze een superheldenduo. Toen Tikky van Achiever werd gedraaid ging de zaal dan ook helemaal los. Hoe goed de heren in de andere zaal ook waren, de dames vond ik qua platenkeuze beduidend beter. Na de eindtijd van deze afsluitset gingen ze ook nog ruim een kwartier door.

Ghost in the Machine mocht in de main nog een uurtje doorgaan en hier maakten ze dan ook goed gebruik van. Het was beuken geblazen met snoeiharde techno en zo hier en daar wat gabberkicks. Dat was ook wel te verwachten als de helft van de groep ook deel uitmaakt van industrial hardcore-act The Outside Agency.

Soenda heeft zichzelf dus echt maar weer eens bewezen. De line-up was ijzersterk deze editie, mede te danken aan Artaphine.

© Robin Keur