Helena Hauff houdt de zaal in Deventer moeiteloos tot het einde vol

Toen Helena Hauff een aantal maanden geleden werd aangekondigd voor Nachtparlement Invites moest ik even in mijn armen knijpen. Zo’n grote naam in een stad als Deventer en dan ook nog drie hele uren lang?

Mooi pluspunt was dat Zohar aan de line-up werd toegevoegd, wat het de eerste editie met alleen vrouwen op de poster maakte. De Amsterdamse heeft al een indrukwekkend cv van boekingen op grote festivals en clubavonden onder de naam Rachel Green. Afgelopen jaar heeft ze zichzelf onder haar alter ego Zohar wederom bewezen door het droppen van een EP in mei, sets in De School, op Dekmantel Festival en bij Boiler Room Hard Dance Amsterdam.

Haar drie uur durende set begon met langzame industrial- en breakbeatplaten met kenmerkende distorted kicks. Naarmate de set vorderde, stroomde de zaal steeds voller en ging ook het tempo omhoog. Snelle Detroit-electro zorgde al snel voor een enthousiast publiek. Het laatste uur toonde ze hoe veel lef ze had en draaide ze zelfs een jungle/drum-and-bass-plaat. Even tof was het om te zien dat het publiek dat ook aankon. Een sterke set met een hele originele platenkeuze.

Fotografische kunst

In de bovenzaal was deze editie een chill-out-ambient-area ingericht. Hier was ook de interactieve installatie Heptagraph van de getalenteerde fotograaf en grafisch vormgever Niek Doup te vinden. Door middel van een camera werden bewegingen van bezoekers omgezet in een projectie met een loop van caleidoscopische patronen. Het duurde even voordat we konden ontrafelen hoe het nou precies in zijn werk ging.

© Robin Keur

Bij aankomst in deze zaal was het wat drukker en daar reageerde de installatie op door drukkere en wat meer onherleidbare patronen te projecteren. Toen het wat rustiger werd viel het kwartje en waren de silhouetten veel duidelijker te herkennen. Ondanks de sterke set van Zohar, zijn we nog een tijdje blijven plakken om de installatie te bewonderen. Een vernieuwende en vermakelijke toevoeging aan een feest, die je eerder in een museum zou verwachten.

Helena Hauff en haar skills

Terug in de zaal was het aan Zohar om het stokje door te geven aan Helena Hauff. Een welverdiend applaus volgde. De van oorsprong Hamburgse kreeg ook drie hele uren de tijd om haar ding te doen en hier maakte ze goed gebruik van. Afgelopen jaren heeft ze menig topfestival mogen headlinen en dat zonder dat ze social media gebruikt voor promotie. Persoonlijk vind ik dat een goed voorbeeld voor andere dj’s, maar niet iedereen bezit natuurlijk de skills die Hauff heeft. Het tempo bleef hoog en gedurende de set wist ze het publiek te boeien door de juiste afwisseling van diepe naar wat meer rauwe platen. Zo ging ze met Rural Woman van Vladimir Dubyshkin meer de diepte in. Met de veel rauwere plaat Disco! Yes I Did van Fky zorgde ze verder in de set weer voor veel handen in de lucht. Het publiek leek het geweldig te vinden. Op gegeven ogenblik stonden er vooraan zelfs mensen zonder shirt. Normaliter is dit wat lastig op feesten, maar hier gaf de crowd elkaar de ruimte en wederzijds respect.

Mijn persoonlijke favoriete plaat uit deze set was echt wel Shadow Deception van The Mover. Tegen het einde van de set stond de zaal nog steeds vol, zelfs met verlengde openingstijden. Na de laatste plaat kreeg heldin Helena een groot applaus. Het Deventer publiek heeft wederom bewezen dat de wat ‘moeilijkere’ muziek echt niet alleen is weggelegd voor de grote steden. Tijdens deze editie was niks te gek qua muziekstijlen en platenkeuze.