Ik kijk nu al uit naar de jubileumeditie van Loveland’s festival

Onze verslaggever was tijdens de 24e editie van het festival Loveland in het Amsterdamse Sloterpark aanwezig.

De dagen voor het festival was het nog spannend wat het weer ging doen, er was namelijk veel regen en harde wind voorspeld. Gelukkig viel het allemaal reuze mee en scheen er zelfs een zonnetje! In eerdere reports valt al te lezen dat de leeftijdsmediaan van het publiek wat hoger ligt dan veel andere festivals, maar dit nam niks weg van de gezellige en open-minded sfeer die er hangt. Ook jongere mensen zijn er genoeg te vinden in het diverse publiek.

Op de stage van 909 viel de Duitser Marcel Fengler op, die vlak voor het festival nog op Afterlife Ibiza speelde. Vooral de klassieker Pump up the Jam tegen een uur of 7, al dan niet hoger gepitcht of geremixt, zorgde voor veel handjes in de lucht van het publiek. Maar het was niet alleen maar pompen geblazen, Fengler had ook oog voor mooie melodieuze opbouwstukjes. Op de Jupiler-cruiseboot draaide de Domstad Italo Squad vrolijke Italoplaten varend op de Sloterplas, waar ook de Nederlandse discoversie van Pump up the Jam, met verwijzing naar het in de naam overeenkomende broodbeleg, niet mocht ontbreken. Dat de stroom voor een paar minuten uitviel mocht de pret niet drukken. De sfeer bleef gezellig en intiem terwijl op de achtergrond de zon langzaam onderging. De stevige wind liet zich wel even zien, resulterend in rondvliegende haren en bekertjes.

Domstad Italo Squad. © Robin Keur

Bij de bomvolle Arena-stage kreeg Jamie Jones het publiek gemakkelijk aan het dansen met catchy houseplaten. Na een wandeltochtje naar de Fire-stage, zien we Chris Liebing zijn set net afronden met lekker lange breaks en wat langzamer gepitchte beats. Afsluiter Maceo Plex staat al klaar om het van de Duitser over te nemen en doet dat dan ook met klasse. Het tempo word wat opgeschroefd en de muziek word wat minder duister Berlijns. Het sfeertje zit er dan goed in, met nog een kleine twee uurtjes voor de boeg.

Verjaardagsfeestje

Eenmaal terug bij de 909-stage is het inmiddels al schemerdonker en staat Nederlander en tevens oude rot in het vak Speedy J de stage af te sluiten met snelle 4×4-beats en veel energie. De vuistjes van het publiek zijn dan ook merendeels pompend in de lucht te vinden. Na wederom een korte wandeltocht volbracht te hebben staat op de Arena-stage Marco Carola het publiek te vermaken met zijn welbekende tech-house. Ook hier is het gezellig druk. Na een half uurtje bij Carola te zijn geweest besluitt ik nog even van Solomun te genieten in het publiek. De Bosniër stelde niet teleur en voldeed aan de hoge verwachtingen die ik had van de man.

De 909-stage. © Robin Keur

Op zondag starten we bij de 909-stage, waar het publiek al lekker is opgewarmd en staat te dansen bij onze Nederlandse heldin Sandrien. Ondanks de barre voorspellingen scheen het zonnetje en was het na een dansje warm genoeg om in een t-shirtje te lopen. Inmiddels was ook Âme aan zijn set begonnen op de grote Rise-stage. De exponent van Innervisions schonk zijn aandacht aan melodieuze en diepe techno. Tussendoor ging ik even buurten bij Loco Dice, die zijn verjaardag op Loveland vierde met gezellige en zonnige houseplaten en zelfs nog een Britse garage-klassieker.

Eenmaal terug op de Rise-stage was Âme zijn set aan het afronden en stond Maceo Plex al klaar om het roer over te nemen voor zijn tweede Loveland-set van het weekend. Plex zei al lachend “no intro” tegen Âme en de crowd en begon dan ook op een lekker tempo. Ook de melodieuze delen werden verderop in de set niet vergeten en zelfs electro passeerde de revue bij deze Amerikaanse liefhebber van genre. Met twee sets als Maceo is het commercieel gezien begrijpelijk, maar zijn electro-alias Mariel Ito zou op een dag ook zeker niet misstaan.

Oh yes, oh yes

Terug bij de 909-stage begon de Scandinavische Rødhåd aan zijn set met een tempoversnelling. Stampende techno met hier en daar wat 90’s-classics. Tegen het eind van de set begaf ik me weer richting de Rise-stage, waar de held Stephan Bodzin het net overnam van Maceo Plex. De altijd gepassioneerde Duitse speelde een heerlijke liveset, zoals we van hem gewend zijn. De man lijkt wel muziek te ademen, alle bewegingen en gezichtsuitdrukkingen komen vanuit de ziel en hij krijgt het publiek dan ook vol overtuiging mee. Stiekem was uw verslaggever lieve de hele set gebleven, maar met Chris Liebing en Carl Cox op de closing duties heb je een duivels dilemma. Ik besloot toch maar om even af te zakken naar de 909-stage waar Chris Liebing ook zijn tweede set van het weekend aan het wegspelen was. Het tempo leek hier wat hoger dan de dag ervoor.

Na een kwartier snelde ik naar Carl Cox, de goedlachse legende die de enorme Arena-stage mocht afsluiten. De man die niet zo vaak in Nederland draait en onlangs nog mocht headlinen op Awakenings maakte er een groot feest van. Fijne technoklassiekers werden niet overgeslagen en ook voor nieuwere platen was genoeg ruimte. Oh yes, oh yes. Ik kijk nu al uit na de jubileumeditie van volgend jaar.