Kwaliteitsfestival Het Nest is een blijvertje

Vergeet de Randstad: Nijmegen is hot. Drift is van grote schoonheid en de Zomerfeesten zijn van wereldklasse. Daar is sinds 2017 ook iets bijgekomen in de eerste week van september: Het Nest Festival als rood omcirkelde plek in de agenda.

Voortgekomen uit een samenwerking tussen twee van Nijmegens fijnste en meest stabiele concepten (Planet Rose en Subcultuur) blijkt Nijmegen ook na editie drie nog steeds in de handjes te mogen knijpen met een festival als dit erbij. Festivalminnend Nijmegen tenminste, want daags na het mooie weekend bleek dat de zon niet zo fel had geschenen voor sommige omwonenden: veel klachten bij organisatie en gemeente in verband met te harde bastonen. Door Het Nest goed ter harte genomen en al tijdens het festival opgelost. Na dit gezegd te hebben is het de hoogste tijd om de omwonenden de rug toe te keren en in vogelvlucht terug te kijken op waar het echt om gaat en dat is wat er zich afspeelde ín het Goffertpark.

Het Nest presenteerde een gemêleerde line-up, van 999999999 tot DJ Seinfeld, en liet ook blijken om de roots te geven met veel van Nijmeegs trots zoals onder andere Kalrec & Operating Modus, Vincent Steen en Davy Brandts. Met hen nog vele anderen op veel verschillende plekken op het prachtig ingerichte terrein. We voelden de gehele dag lichte keuzestress, maar zoals wel vaker het geval is maakte dat achteraf helemaal geen donder uit. De dag leende zich voor onverwachte wandelingetjes over onbekende paadjes, dansen bij een oude bus en struikelen over lasers tussen de bomen door.

Opmars van Nijmegen

In de opmars van Nijmegen vervult een aantal namen toch steeds nadrukkelijker een hoofdrol. Een van hen is de eerder genoemde Vincent Steen. De jongeling spreidt zijn vleugels uit onder het vlaggenschip van Davy Brandts en Subcultuur en laat op Het Nest zien dat dat niet zomaar ergens vandaan komt. Met een enerverende en energieke house-set zette hij aardig vroeg op de dag de toon in de intieme Broedplaats. Later op de dag is het hier nog de beurt geweest aan het duo Kalrec & Operating Modus, die met hun platenkeuze lieten zien dat ze tot een categorie diepe crate diggers behoren: voor velen onbekend, en waar sommigen zeggen “onbekend maakt onbemind” was het in deze setting juist zeer bemind. Een act om in de gaten te houden.

Koekoek. © We Do/Het Nest

In het idyllisch gelegen Koekoeksnest zijn we voor, tijdens en na een klein maar heftig regenbuitje getuige geweest van Call Super. Voorgegaan door Davy Brandts en dus op voorhand dirigent van een gretig publiek bespeelde hij ons zo dat de regen weinig leek te deren. De eigengereide Brit heeft zich op vakkundige manier een geheel eigen plekje in het muzikale spectrum toegeëigend. Met meeslepende geluiden, hoge tonen, langer uitgestelde drops en soms onverwachte vocalen vormde zijn set een volledig geheel. Het Koekoeksnest stond tot de nok toe vol, wat soms vervelend kan zijn maar nu juist de sfeer ten goede kwam.

Afterlife 

Tot nu toe niet benoemd, maar waar zeker weten de volledige aandacht aan gegeven mag worden is de Kuul, ook wel de mainstage van het festival. Jennifer Cardini, Woo York (live) en Patrice Baumel waren daar onderdeel van een verse lijst aan namen die garant staan voor kwaliteit. Het devies in de Kuul was zweven in het wat meer donkere gedeelte van het spectrum. Met name bij Woo York’s liveset was het genieten geblazen. Duister doch zacht, soms rauw maar eigenlijk ook zachtaardig en geraffineerd geluid voerde de boventoon. De Oekraïners, behorend tot het mystieke Afterlife, nemen je mee op verkenningstocht, laten je verdwalen, maar brengen je ook lief weer thuis. Smet op hun set was dat het helaas wat abrupt stopte door technische problemen, maar dat leidde er tevens toe dat Patrice Baumel al wat eerder aan de slag kon en dat leek het publiek niet erg te vinden. Baumel zette de ruimtekoers door volgens het kompas wat het duo had laten liggen en bracht een set ten gehore die fluctueerde tussen hard en zacht en waar het Afterlife-geïnspireerde gehalte ook weer hoog was. De Kuul kende een zeer waardevolle en mooi omlijste programmering. Hoogtepunten van de dag vonden zeker hier plaats.

Ruimte voor techno-techno

Dan wat anders, namelijk De Kooi. Beginnend met Tripeo en eindigend met 999999999 was dit dé plek waar de liefhebber van de harde(re) techno zich de gehele dag door kon melden. Tussen opener en sluiter vonden we onder andere nog een liveset van Nederlander Cadans en Ben Sims, wie opvallend zichtbaar genoot van de entourage. Naast het door de jaren heen steeds populairder gevonden Afterlife blijkt (harde) techno toch ook steeds beroemder, beruchter en bekender geworden. De populariteit bleek alleen al aan de toestroom en bevolkingsdichtheid in deze tent (de enige geheel overdekte stage overigens).

© We Do/Het Nest

Afgeladen en al gierde de energie en naarmate de dag vorderde groeide het tempo mee. Om dan uiteindelijk af te sluiten met 999999999 die te kennen gaven dat ze vroeger ook de stripboeken van Kuifje hebben gelezen: tienduizend bommen en granaten werden vanuit de hardware-opstelling de zaal ingeworpen. Acid vierde hoogtij en een aantal eigen producties werd live on stage bewerkt. Zo passeerden Love 4 Rave en cryptische titel X0004000X: energieke en snelle platen, waardoor het leek alsof de tijd ook ineens wat sneller was gaan lopen. Het festival liep namelijk op zijn einde en dat betekende ook dat deze twee Italianen de apparatuur op een gegeven moment moesten laten voor wat het was. De handen mochten nog een keer op elkaar en daarna werd de Nijmeegse nacht massaal en gauw opgezocht. Het Nest is ook in 2019 weer een feit geweest.

Kwaliteit in Nijmegen

Wat opvalt aan Nijmegen en in het bijzonder bij deze editie van Het Nest is dat er duidelijk en goed ingezet wordt op een weloverwogen mix tussen talent van eigen – Nijmeegse – bodem en internationaal gerenommeerd talent. Een duidelijk teken van muzikale genialiteit in Nijmegen gecombineerd met een heldere visie van de promotor, in dit geval Het Nest. Er blijft in principe altijd ruimte voor verbetering en dat is nu ook niet anders, maar wat duidelijk is, is dat Nijmegen en eigenlijk gewoon Nederland een kwaliteitsfestival rijker is: Het Nest.