Na een stroeve start werd bauhauz uiteindelijk nog een prima feest

Bauhauz verkocht afgelopen zaterdag voor het eerst van tevoren uit, tijd dus om een kijkje te nemen achter het succes tijdens de zesde editie.

Als de klok middernacht slaat besluiten we dat we genoeg hebben gezeten in het heerlijke gecontroleerde klimaat van de huiskamer en dat het tijd is voor de tocht over de winderige dijk naar De Vasim. Met een lichte detour zetten we voet naar de enige locatie in Nijmegen waar ik nog niet geweest ben, om hopelijk nog het laatste stuk van Codex Empire mee te pakken.

Door mijn goed gekozen kleding heb ik een stuk betere tocht dan mijn reisgenoten en sluiten we aan in de rij voor De Vasim, die op dat moment in de spits lijkt te zijn. In de rij aangekomen realiseren we ons dat we iets te veel gegokt hadden op de tijd en dat we alleen de naweeën van de bas horen die Codex bij vlagen naar buiten laat reiken.

Stroeve start

De rij voor de deur was op zichzelf niet al te lang, maar bij binnenkomst wachtten ook nog ontzettend drukke rijen voor de munten en kluisjes. Net zoals bij de entree van De Vasim zijn ook hier maar enkele personen die een hele stoet aan mensen moeten voorzien. Als we dan na een uur eindelijk onze munten hebben blijkt dat de kluisjes op zijn en het nog even duurt voor de garderobe geopend is. Onhandig, maar omdat we inmiddels binnen zijn kunnen we met een biertje in de hand al voorzichtig een kijkje nemen op de dansvloer.

Marika Rossa tijdens bauhauz VI

Dat doen we met een enigszins sceptische blik, want met het missen van Codex Empire is Marika Rossa aan zet. Op voorhand lijkt het een artiest die meer aan imago werkt dan aan inhoud, maar gelukkig valt het met haar draaikunsten nog mee. Ze draait zoals verwacht niet de sterren van de hemel, maar weet wel beheerst het gas erop te houden, enigszins in de stijl van Dax J. Niet zo gek dan ook dat ze Wir Leben Für Die Nacht draait.

Inmiddels zijn we een paar bier verder, is onze garderobe geregeld, kunnen we flinke passen maken op een goed gebalanceerd geluidsysteem en is de schroom van ons afgeworpen. Omdat het mijn eerste keer in De Vasim is, merk ik nu pas wat een fijne en ruime locatie het is. Eentje die vanavond ook van goede lichten is voorzien en met een dansvloer waar je niet op elkaar gepropt staat zoals bij een uitverkocht feestje nog wel eens gebeurt. Dit maakt dat het een van de betere – en misschien wel de beste – locaties van Nijmegen.

Warmgedraaid

Aan het eind van Marika Rossa en het begin van Adam X is het publiek, dat lijkt te bestaan uit een diverse groep mensen met zowel liefhebbers en mensen die gewoon zin hadden in feestje, al wat uitgedund. Toch wel jammer want met het ingaan van Adam X is voor mij de hoofdset van de avond gestart, één waar ik op voorhand het meest van verwachtte.

De Amerikaan laat dan ook snel zien aan de verwachtingen te voldoen en pakt meteen een intens duistere toon voor zijn set met een industriële sfeer, die goed past bij de omgeving. Beheerst laat hij de spanning geleidelijk door de set opbouwen en speelt hij veel meer dan zijn voorganger met tempo en beweging.

Hij werkt inmiddels toe naar het einde van zijn sterke set waarna Remco Beekwilder als laatste het stokje mag overnemen. Dat doet de Nederlander bedreven en door in het begin nog geregeld op te bouwen weet hij een goede opmaat te creëren naar een rammend einde voor de overgebleven enthousiastelingen.

Ik kan al met al stellen dat bauhauz een prima feest kan organiseren op een goede locatie, met goed licht en geluid en een degelijke line-up. Aan de randzaken van de stroeve start mag echter nog wat bijgesteld worden, maar aangezien dit de eerste keer is dat ze op voorhand uitverkopen heb ik daar wel vertrouwen in.