Planet bauhauz opent de zomerfeesten in stijl

Nijmegen verandert elk jaar juli in een groot feestparadijs. Overdag lopen duizenden mensen de Vierdaagse, ’s nachts lopen misschien wel evenzoveel mensen de nachtversie. Elk jaar loop je tegen nieuwe verrassingen aan, dit jaar was dat Planet bauhauz.

Zoals de naam misschien al doet vermoeden is dit een samenwerking tussen Planet Rose en bauhauz. De een als Nederlands langstlopende clubnacht en pioneer in de Nijmeegse scene, de ander als brutale verkenner in het industriële gedeelte van het spectrum. Er werden flinke namen uit binnen- en buitenland opgetrommeld en plaats delict was deze avond een stijf uitverkocht Doornroosje.

© Stef van Oosterhout

Een feestje als dit zou misschien beter tot zijn recht komen op een meer rauwe locatie dan de plek waar het nu was, maar bezoekers en artiesten hadden daar maling aan. Het was te merken aan het niet aflatende enthousiasme bij knallende sets van Juan Sanchez en de mysterieuze SNTS, waarbij vooral laatstgenoemde geen spaan heel liet van onze trommelvliezen met een extreem hoog bpm, weinig breaks en veel gewelddadig aandoende drops. De grote zaal was twee uur lang volledig zijn domein en als een robot hypnotiseerde hij ons. Voor enige ademruimte vond men zichzelf dan ook terug in de kleinere zaal.

No-nonsense

Nijmeegs talent en geen onbekende van bauhauz, Laura van Hal, had de eer om de zaal warm te spelen en vervulde deze rol met verve. Na de set van de ene powervrouw kwam in de persoon van Tijana T de andere. De intiemere kleine zaal van Doornroosje deed recht aan haar eigengereide vibe en anders dan de grote zaal, waar eigenlijk alleen gebeukt kon worden, was het er meer dansbaar. De Servische presenteerde een mix van minimal, techno en veel warme geluiden, wat de zaal dan toch een aangekleed gevoel gaf.

Later was het tot zes uur in de morgen de beurt aan Doka en tegelijk met het tikken van de klok werd door hem ook het bpm een flink eindje opgeschroefd. Zijn set viel tegelijk met die van I Hate Models dus de zaal was ietwat leger, maar de mensen die er waren vielen met hun neuzen in de boter want de energie gierde je aan alle kanten voorbij. Een aaneenrijging van vette platen en donkere soundscapes lagen daar ten grondslag aan. No-nonsense was het devies. De beide zalen brachten zo voor veel mensen wat wils.

© Stef van Oosterhout

Headliner

In de grote zaal was het zoals gezegd I Hate Models die na een nietsontziende set van SNTS het stokje overnam. De Fransman staat intussen al een redelijk aantal jaren garant voor straffe, industriële techno en componeert oude- en nieuwe muziek tot een hard geheel. In de setting van afgelopen zaterdag stond hij misschien wel het meest te boek als headliner en dat bleek vooral uit een grote toestroom naar de grote zaal ten tijde van zijn set. De set kende wat meer breaks dan die van SNTS, maar de platenkeuze leverde in deze wat robuustere drops af en dat wil wat zeggen. Af en toe was er wat ruimte voor meer off-beat, wat misschien door een gedeelte van de mensen niet altijd begrepen werd, maar wat wel past bij de genre-verkennende stijl die bauhauz maar ook Planet Rose hanteren. Vette momenten waren een remix van Rammsteins Du Hast wat voor verraste gezichten zorgde en het doodleuk droppen van Truss’ Brockweir, waarbij leek alsof hij de bass iets harder had gezet want de zaal trilde echt op zijn grondvesten. Kort samengevat was de hele set een bizar passend slotakkoord op een bizar vet gehoste avond. Achteraf gezien een sterke programmering.

De bij elkaar opgetelde ervaring in het spectrum waar beide partijen zich terugvinden biedt garantie voor topavonden zoals deze. Met het feit dat dit de opening en dus nog maar het begin was van een week als de zomerfeesten, mogen liefhebbers zich in de handjes knijpen: zoiets zie je bijna nergens. De samenwerking tussen bauhauz en Planet Rose is iets wat vaker terug mag komen; no-nonsense techno. Wij vragen, zij voorzien.