Reaktor trok zijn eigen plan en benaderde de perfecte afterparty

Reaktor leek Amsterdam Dance Event dit jaar verstek te laten gaan. Een week van tevoren kwam er echter toch een hint. Reaktor sloeg de handen ineen met Dax J.

Alleen deurverkoop, geen timetable, alleen een begintijd en een eindtijd en een enkele dagen van tevoren aangekondigde line-up met Dax J en zijn vrienden vormden het recept voor een intiem samenkomen van liefhebbers van Reaktor. Reaktor hoefde niet te bouwen op dagjesmensen en toeristen, maar kon grotendeels rekenen op zijn grote en toegewijde achterban. Negen uur stipt sloten wij daarom achteraan aan in de enorme rij die zich toen al voor het oude radioschip had doen verzamelen. Toen het geduld lang genoeg op de proef was gesteld mochten we met andere doorpakkers en frisse ochtendkoppies, van ouder dan 21, afdalen in het stalen kolos op het water. Je zag binnen geen hand voor ogen, camera’s bleven uit en het geluid trilde tot iedere klinknagel door de gehele constructie.

Locatie, geluid, artiesten en een topsfeer onder een gelijkgestemd publiek. Meer ingrediënten heb je voor een goed feestje niet nodig. Voor opener Stranger was de taak dan ook geen lastige. Een volgepakte, zweterige en donkere dansvloer met dj en publiek op gelijke hoogte de perfecte dynamiek kunnen uitwisselen. De enorme Funktion One-installatie en de kleine ruimte met lage plafonds deden de rest. De Rotterdammer draaide het publiek warm met groovy techno uit de jaren negentig en na een uur of 4 draaien maakte de grote man van de avond zijn eerste entree. Dax J liet de boot nog wat harder trillen en draaide een tijdje rug aan rug met Stranger. Hij schudde meteen kicks uit zijn mouw die net nog wat harder aankwamen, al hadden de dj’s in de compacte ruimte van vandaag weinig nodig om de vloer te doen trillen.

Toen was het de beurt aan Hector Oaks en hij drukte zijn stempel meteen op de dag. De kleine Spaanse Berlijner had de volledige controle. Alsof hij een was met zijn vinyl toverde hij met het zwarte goud een prestatie van formaat uit de speakers. Zijn rare gems en onnavolgbare techniek gooiden de secret sauce op het al succesvolle recept van Reaktor. De boot was van hem. De ene na de andere platenkeuze, cut of backspin wonden het publiek om zijn vinger. SPFDJ sloot een paar uur later aan voor een back-to-back. De talentvolle Herrensauna-resident legde echt geen slechte platen op, maar bijbenen met Oaks zat er niet in. Maar het maakte allemaal niet uit, de zaal was al negen uur lang op een stabiel kookpunt en Dax en vrienden hoefden het restant alleen nog maar uit te spelen. Na een marathon van 18 uur hielden wij het voor gezien, maar de kolkende liefhebbers zullen het schip ongetwijfeld tot de laatste seconden kapot hebben gedanst.