Ronddwalen is een must bij het marathonfestival van Paradigm

Voor het negende jaar streek Paradigm Festival neer in Groningen. Voor de derde keer op het industriële terrein van de oude Suikerunie.

De club zelf huisvest ook op het terrein, dat ondertussen de ziel van Paradigm helemaal uitdraagt. Paradigm heeft op het buitenterrein acht unieke stages met ieder hun eigen host en stijl. ‘s Nachts trekken we de oude Suikerfabriek in. Bij dit festival draait het allemaal om de totaalbeleving, de kunst, de muziek. Uniek blijft dat het terrein wordt ontworpen en opgebouwd door voornamelijk vrijwilligers. Drie dagen lang wordt het vervolgens gevuld met diepe beats en vrolijke mensen. Een 72 uur lange beweging die veel moois teweeg brengt. Te veel om op te noemen in dit verslag.

Ik begon mijn avontuur op de vrijdagmiddag rond vier uur. Enkele bezoekers waren aan het schuilen voor de regen totdat ze naar binnen mochten. Eenmaal op het terrein mocht de regen niet lasten en werd de sfeer er niet minder om. De stages begonnen zich langzaam te vullen en er klonken veelal groovy housedeunen over het terrein. De forest-stage was jammergenoeg gesloten vanwege het onweer, maar de artiesten werden verplaatst naar de nieuwe Woodshed-stage waar minder werd gedanst. Hier draaiden de Groninger en Amterdamse dj’s Nathan Homan en Perdu op hun fijnst. Slapfunk hostte een stage bij de Dome waar ‘s avonds Benny Rodriques en Samuel Deep een verfijnde afsluitset neerzetten met stripped-down dubby house.

Denderende deunen

In de avond is het rennen om van alles wat mee te krijgen. In de Romney-loods zagen we Cleric, die een meesterlijk strakke liveset neerzette, vol diepe kicks en snelle percussie. SHDW & Obscure Shape lieten de golfplaten vervolgens van voor naar achteren kletteren. Ze schroefden het bpm flink omhoog met een aantal schranzplaten, onder toegejuich van het publiek. Tijdens deze set begaf ik mij snel naar de containerstage waar The Horrorist zijn opwachting maakte. Het is een unieke ervaring om deze artiest zijn eigen tracks te zien uitoefenen. Het publiek gaat uit zijn dak terwijl de Amerikaan meeschreeuwt op zijn eigen track Metal Man en met het publiek losgaat op de dansvloer. Aan het einde van de dag vertrok ik naar huis, om de volgende dag de nacht wél mee te pakken. Hierdoor miste ik helaas de British Murder Boys.

Waar de eerste dag er ontzettend veel ruimte was om te dansen, merkte ik bij binnenkomst op de zaterdag dat dit minder was. Het terrein was bomvol. Het had ook te maken met de harde wind waardoor de het bospodium voor een tijdje dicht moest. Later op de dag was ook deze stage erg druk toen hij weer open ging. Neo Young vertegenwoordigde op de mainstage het geluid van Paradigm waar vrolijk op werd meegedanst door het publiek terwijl het zonnetje straalde. Dit geluid bestond voornamelijk uit dubtechno met diepe chords. Na een tijdje te hebben meegedanst ging ik weer op tocht over het terrein.

Ronddwalen is een must bij Paradigm, want overal zijn chillplekken ingericht en activiteiten te vinden. Naast muziek is er genoeg anders te doen. Denk aan yoga, workshops en spelletjes. Wanneer je ronddwaalt over het terrein, zullen ook de performers van Paradigm je niet ontgaan. Deze zijn in unieke outfits het terrein aan het schoonmaken en dansen vrijuit bij de stages. 

© Knelis/Paradigm
© Knelis/Paradigm

In de avond bezoek ik in de Romney-veteraan Reeko. Ik had hoge verwachtingen van deze act, maar had het idee dat zijn duistere en diepe sound niet tot zijn recht kwam in de loods. Hij leek zelf ook niet helemaal de aansluiting te vinden met het publiek. Afsluiter van de stage, Stranger, brak daarentegen het volledige podium af. Groovy techno gemixt metravegeluiden uit de 90’s zwiepten het publiek flink op met gefluit en gejuich tot gevolg. Als één van de laatste nummers klonk Drax’ Amphetamine door de Romney.

Contrast tussen dag nacht

Ter afsluiting van de dag trek ik de loods in om hier het contrast te ervaren tussen dag en nacht bij Paradigm. Waar de dag draait om verdwalen tussen de vele artistieke stages, staat de nacht voor verdwalen tussen de duistere en minimalistisch ingerichte betonnen ruimtes.

De muziek heeft een duistere ondertoon die perfect past binnen de ruimtes in de Suikerfabriek. In de grote ruimte boven opent Orchid met duistere melodieën bovenop up-beat techno. Beneden laten Hesz & Andreas Bergmann dubtechno galmen door de kelder en is de sfeer is zeer saamhorig. Eenmaal weer boven zijn de broers van Octave One begonnen aan hun liveset. Het geluidssysteem doet zwaar recht aan de sound en techniek van deze artiesten en er mag ook zeker lof zijn voor de vj. Naarmate de nacht vordert woon ik hier ook nog een set van Stef Mendesidis bij, die zeer goed de vibe aanvoelt en het tempo weer flink opschroeft met klapperende hihats en stevige kicks. Naarmate ik de benen begin te voelen begeef ik mij naar huis om me klaar te stomen voor de laatste dag.

Een zondag om van te genieten

Op de zondag begint het feest rond drieën rustig op gang te komen. Mensen slenteren wat over het terrein en hier en daar wordt al wat gedanst. De bos-stage wordt op deze dag gehost door VBX, dat minimalistische house door het bos laten klinken. Het loopt aardig vol en de sfeer is zeer positief. Frank Haag en Magaret Dygas zetten hier zeer verfijnde sets neer. In de Romney is Speedy J bezig met een vijf uur lang set en laat hij weer zien waarom hij hier meester in is. Lange opbouwen naar grandioze pieken met stevige duistere techno. Ook DJ Assault weet weer te leveren bij zijn set in de dome.

We mogen in Nederland blij zijn met een organisatie als Paradigm, dat een totaalervaring biedt en zorgt dat de sfeer niet verloren gaat in de massa.