Topfestival Have A Nice Day verdient een groter publiek

Have A Nice Day Festival maakte haar naam meer dan waar, drie hele nice dagen lagen aan mijn voeten op vrijdagmiddag.

Toen ik aankwam op het festival was de eerste indruk van de camping dat die klein was, het was net aan een voetbalveld. Gelukkig werd het na een tijd drukker en gezelliger. Toen ik een haring van mijn tent miste waren de buren zo lief om er één te lenen. Het publiek van het festival was dan ook meer dan top en er hing continu een fijne en gezellige sfeer. Het publiek was lekker gemixt, van jong tot oud – ook mensen van ergens in de 70 die zwaar uit hun plaat gingen – en van zo’n beetje alle denkbare bevolkingsgroepen.

Op de eerste festivaldag waren er twee stages geopend. Eenmaal op het terrein merkte ik meteen op dat er bij elke stage dikke geluidssystemen van Funktion One stonden, welke zorgden voor het beste geluid mogelijk. Lekkere heldere klanken en een volle bas. Ik kon mijn geluk niet op. Ik besloot mijn avond te starten bij Lieke Trienekens, die lekker langzaam gepitchte techno en house draaide aan het buitenzwembad. Over dat zwembad gesproken, naar mijn mening is de locatie perfect, niet te groot, lekker knus, maar toch genoeg ruimte voor een dansje.

Na een tijdje besloot ik mij richting de stage Onder de Bomen te begeven. Hier stond een opstelling van vier speakerinstallaties die zorgde voor een hele fijne surround-sound-ervaring als je op de sweet spot in het midden stond. Op deze stage waren Afra en Ofra net aan hun set begonnen. Eenmaal terug bij de mainstage was het stokje overgegeven aan Kraak & Smaak Soundsystem. Het geluid veranderde dan ook iets meer naar funky discoplaatjes waarbij de getalenteerde Bernice van Leer de vocals verzorgde. Ik besloot een korte stop te nemen bij Cosmic Force die een liveset met hele vuige electro neerzette. De inmiddels al zestigjarige Lady Aïda stond inmiddels op de HAND-stage een set te draaien waar je u tegen zegt. De Eindhovense heldin blaakte van het enthousiasme en plezier. Stiekem zou ik deze set wel als beste van de dag willen beschouwen.

© Robin Keur

Na weer een korte wandeltocht – wat een van de grotere voordelen aan dit festival is: alles is binnen een paar minuutjes te bereiken – kwam ik weer terug bij de stage in het bos waar Nuno Dos Santos fijne discoklappers afgewisselde met house. Uitkijkend naar de afsluitset van David Vunk besloot ik toch eerst nog even bij de technopunker T. Raumschmiere te buurten. Ik had nog nooit van de Duitser gehoord, maar ik werd positief verrast. Lekker veel energie en een sublieme platenkeuze.

David Vunk draaide zoals we van de rasechte Rotterdammer verwachtten, lekker chaotisch gemixt en van stijl naar stijl. Van italo naar acid mixen? De labelbaas van Moustache Records heeft er weinig moeite mee. Vooral in het eerste halve uur maakte de Vunkinator hier en daar een foutje in de mix, maar dit hoort ook wel een beetje bij de charme van de man. Desalniettemin een topset om de eerste festivaldag af te sluiten.

Zonnige zaterdag

Op zaterdag waren al tegen een uur of elf in de ochtend mensen in en om het buitenzwembad te vinden. Na een lekkere warme douche – kunnen veel festivals wat van opsteken – was ik weer klaar voor een nieuwe festivaldag. Het was heerlijk weer, 30 graden en geen wolkje aan de lucht. Ik besluit een rondje te maken langs de nieuwe stages die vandaag geopend zijn. In totaal zijn er vijf stages op het terrein te vinden. Ik start bij de Toneelschuur, waar bauhauz vandaag een stage host met een interessante line-up. Cynthia Spiering staat al techno te draaien op een redelijk tempo. Met een andere bezoeker was ik het gezamenlijk eens dat het misschien een gekke plek en sfeer was voor een dit soort knaltechno. Het was immers 30 graden, zonnig en niet in een kelder, maar gewoon lekker buiten in de zon. Props naar de Nijmegenaren van bauhauz voor deze bijzonder positieve ervaring. Dit was tevens de enige stage met ‘echte’ visuals, achter de booth hingen dan ook ledpanelen.

Ik besluit een wandeling door het bos te maken en kom uit bij de Nachttuin x Nachtparlement stage. Deze Deventer fusie brengt dan ook een hele interessante line0up. Ik loop even door naar de Arnhemmers van 8Bahn om daar Blithesome Sprouts te zien draaien. Deze dj-talenten leggen het een na het andere topplaatje op de Technics en brengen het publiek al snel aan het dansen. Na een korte lunchstop bij de tent snel ik weer naar de bauhauz-stage waar alweer de volgende powervrouw staat te draaien. Mirella Kroes draait stevig en het publiek stroomt steeds verder toe. Na even bij de ietwat lege mainstage gekeken te hebben, besluit ik toch om verder te lopen naar de twee stages in het bos, welke inmiddels ook wel mijn favorieten zijn geworden. Hier is Miss Jay begonnen aan haar set. Ik had nog nooit van deze dame gehoord, maar haar sets staan volop aan tijdens het schrijven van dit artikel. Wat kan deze Groningse draaien zeg. De ene na de andere electroklapper werd met gemak uit de mouw geschud. Wat een topverassing, echt een dj om vaker te zien.

Tegen het einde van haar set loop ik richting 8Bahn om de Berghain-resident Roi Perez te aanschouwen. Dit was een van de dj’s die al een tijd lang op mijn lijst stond van dj’s die ik nog een keer moest zien. De Israëliër draaide boven verwachting goed. Halverwege besloot ik terug te gaan naar kamp Deventer, waar De Sluwe Vos met een fijne mix van platen de tent inmiddels stond af te breken. Tegen het eind van de set begeef ik me naar de mainstage, waar Nuno Dos Santos net de tweede set van het weekend aan het opstarten is. De in Portugal geboren Nederlander stelde wederom niet teleur. Een regenbui verstoorde bijna de pret maar was gelukkig na een half uurtje overgewaaid en gelukkig waren er genoeg mensen met lak aan de regen die stoïcijns door bleven dansen. Ik snel me daarna gauw naar de bauhauz-stage waar Umwelt het tempo tijdens zijn 2,5 uur durende set lekker opvoert.

© Robin Keur

Inmiddels waren koninginnen Paula Temple en Miss Djax net begonnen aan hun set. Met Paula, Djax en CEM stond ik voor een moeilijk dilemma. Ik besloot eerst voor Paula te staan die al vanaf moment één keihard stond te draaien. Na een half uur van het geweld genoten te hebben besloot ik om door te trekken naar Miss Djax: deze technokoningin mocht ik niet missen. Ook Djax draaide lekker stevig, met goede acidplaten. Na nog een half uurtje trok ik hem door naar CEM. Ik had hoge verwachtingen van de Herrensauna-resident en deze maakte de man met zijn typerende kale kop met een matje meer dan waar. De platenkeuze was zeer gevarieerd en bleef toch speels, rauw, hard en ook goed dansbaar. Na een uur bedacht ik mij om na een plaspauze nog even Colin Benders met zijn modulaire liveset te aanschouwen. Helaas was het niet ontzettend druk, terwijl dat wel verdiend zou zijn geweest. Na even gebuurd te hebben bij Paula en Djax vond ik toch maar dat ik moest afsluiten bij CEM, de held van de dag samen met Miss Jay. Beide draaiden boven verwachting goed. Nadat de Funktion One-kasten het op een zwijgen sloegen ging ik nog even afteren bij de silent disco. Deze had echt een hele rare combi van muziek, van techno abrupt over naar Bizzey. Het publiek was in ieder geval wel erg gezellig.

Stille zondag, zonde!

De zondag was veel rustiger, terwijl er wel een sterke line-up geboekt was. De organisatie had er misschien beter aan gedaan om een of twee stages te sluiten, want veel van de dj’s kregen niet de waardering die ze verdienden. Na een paar broodjes vegaknakworst poets ik mijn tanden en chill ik wat op het festivalterrein. Bij de stage Onder de Bomen, vandaag gehost door Magic, zijn de heren van Henntt begonnen aan hun liveset. Ze hebben een enorme gearset bij zich waar ze de fijnste geluiden uit weten te krijgen. The Darkraver, de hardcorelegende waar ik grote verwachtingen van had, ging door op het tempo van Henntt en ging steeds een tikje harder draaien om vervolgens met het publiek al hakkend met oude gabber af te laten sluiten.

Na wederom een goede lunch wandel ik op mijn gemak naar de Toneelschuur waar Schönes Wochenende de verantwoordelijkheid over de line-up heeft overgenomen. Rising star Comrade Winston laat de bpm’s dan ook lekker oplopen, back-to-back met Roel Zweers. Ik trek door naar de stage die Fahrenheit host om Pablo Discobar Soundsystem in het warme zonnetje te zien spelen. Inmiddels bij de Toneelschuur staat liefdeskoppel Laura van Hal en Tripeo een van hun eerste b2b-setjes te draaien. Ik hoorde in de wandelgangen dat er flink wat zenuwen in het spel waren, maar dat was tijdens deze ijzersterke set niet merkbaar. Ik besluit te genieten van een goeie lahmajoen om vervolgens terug te gaan naar Parallx. Het deed er maar een beetje verlaten aan. Doodzonde voor de ontzettend getalenteerde dj die op Kobosils label R-Label Group een plaat uitbracht. De Duitser draaide dan ook ijzersterk en liet zich niet weerhouden van het feit dat het veld er zo leeg bijstond, op een mannetje of 30 na. Ik bleef dan ook de volle 2,5 uur van de set omdat deze zo goed was. Props naar Schönes Wochenende voor deze topboeking. Ik pak nog even het laatste halve uurtje van Tom Trago mee die zoals altijd even stabiel en funky draait.

Na ook nog even bij Nederlandse legende en oude rot in het vak Michel de Hey te hebben gedanst besluit ik even bij Sandrien te kijken. Helaas is het ook daar heel rustig. Ook Sandrien draait lekker maar aangezien ik haar al vaker heb gezien ga ik snel naar de toneelschuur om Ellen Allien te aanschouwen. De labelbazin van BPitch Berlin voert het tempo van Parrallx nog extra op en ik besluit mede hierdoor te blijven om het festival af te sluiten. Dit weekend waren de vrouwen een goede concurrentie voor de mannen en dat vond ik mooi om te zien. Nog steeds hadden de mannen de overhand in aantal, maar de vrouwen stonden beter te draaien.

I had a nice day! Of eigenlijk weekend. Have A Nice Day, ik ben verliefd en ik kom zeker terug, maar jullie waren soms een maatje te groot voor het bezoekersaantal. Zo’n topfestival verdient meer mensen, maar lukt dat niet, dan moet er een maatje kleiner worden gedraaid.