De verborgen parel van het festivalseizoen vind je in Tilburg

Als het festivalseizoen al tot zijn einde lijkt gekomen, is men in Tilburg nog niet klaar. We reisden af naar het zuiden voor de échte afsluiter: Draaimolen.

Als we na toch wel de langste reis van dit festivalseizoen aankomen in Tilburg, blijkt meteen wat het nadeel is van een festival zodanig laat in het seizoen. Het is fris en regen is voorspeld, en festivals zijn nou eenmaal bedoeld voor lekker weer. Toch nemen we zowel de lange reis als de slechte voorspelling voor lief, want de line-up is veelbelovend.

Behalve die line-up, bestaande uit onder meer Len Faki, British Murder Boys, Âme b2b Rødhåd en Henrik Schwarz, weten we niet veel van Draaimolen. Als onbekenden in de omgeving moeten we ons laten verrassen wat het Charlotte Oord te bieden heeft, en als onbekenden van het feest zelf, is de alom bekende kermisattractie het enige wat in ons hoofd opkomt.

Als we aankomen bij het terrein gaat het er soepel en gemoedelijk aan toe. Ticketbezitters hoeven slechts enkele minuten te wachten, alvorens de beveiliging op een buitengewoon vriendelijke manier wapens en verboden middelen uit het publiek probeert te filteren. Ontspannen en vol goede moed kunnen we het terrein gaan ontdekken.

Technotrein

Dat terrein omvat een prachtig bos, vol leuke looppaadjes en open plekken. Denk aan Into the Woods, maar dan zonder de buitensporige versieringen. Nee, Draaimolen heeft gekozen voor de benadering ‘less is more’ en less blijkt ook echt more. De stage designs zijn minimalistisch, maar toch buitengewoon indrukwekkend, waarbij vooral bijzonder sterk gebruikt wordt gemaakt van de omgeving. De natuur komt perfect tot zijn recht.

Main stage © Eelco Wortman/Draaimolen

Dat we die omgeving en aankleding meteen zo goed kunnen bestuderen, ligt jammergenoeg wel aan het feit dat het in middag nog niet echt los wil gaan. Onder meer Matrixxman, Legowelt en Gui Boratto weten ondanks sterke sets het publiek nog niet te overtuigen. Iets wat ongetwijfeld ook te maken zal hebben met de ietwat tegenvallende opkomst, maar ook met de (iets te grote) gemoedelijkheid. Brabanders doen alles blijkbaar volledig op het gemak en de mensenmassa’s willen nog niet helemaal in beweging komen.

Als de avond begint te vallen, komt daar langzaam maar zeker verandering in. Job Jobse zweept op de main stage het publiek op met zijn vele bekende knallers en zelfs met Licht Uit van The Opposites. Een gedurfde, maar toch zeker wel geslaagde keuze. Een eindje verderop weet DVS1 het publiek op The Parking Lot zelfs nóg meer in beweging te krijgen. De Amerikaan draait een – zoals wel vaker – lange set, en maakt daar een stevige en steady voortdenderende technotrein van.

Sterkste van de dag

Rond dit tijdstip begint ook langzaam de duisternis over het bos te vallen, waardoor de stage designs en lichtinstallaties nóg meer tot hun recht komen. Zo is de main stage omgeven door witte panelen, die worden ingekleurd door sterk uitgekiemde visuals. Bij The Parking Lot is de dj gevestigd voor een bos hoge bomen, dat af en toe door stroboscopen wordt verlicht en daarmee een machtige indruk maakt.

Ondertussen gaan we voor een kijkje bij de Giegling stage, waar wederom de aankleding de boventoon voert. Gebogen steunbalken, bomen, lasers en een hoop rook vormen samen het ultieme podium voor de ambient en dub techno die Planeet Giegling ten gehore brengt. Een ideale plek om de weg kwijt te raken. Maar dat is niet ons plan, want er ligt op de rest van het terrein nog een hoop moois in het verschiet.

Giegling stage © Eelco Wortman/Draaimolen

Henrik Schwarz betovert de main stage met orkestrale techno en house, maar onze voorkeur ligt een eindje verderop, bij The Parking Lot. De artiest naar wie wij van tevoren het meest uitkeken, was Talismann. De Nederlander schepte hoge verwachtingen met zijn sterke producties, maar die maakt hij dan ook zonder enige moeite waar. Onder meer met live uitvoeringen van tracks als Germany, Mars Wars en Great Britain is hij wat ons betreft de sterkste van de dag.

Verborgen parel

Len Faki draait vervolgens voor zijn doen behoorlijk stevig op dezelfde stage. Uiteraard gebruikt de Duitser zijn vele, vaak succesvol gebleken elementen, om opnieuw een ijzersterke set neer te zetten. Intussen zijn ook Âme en Rødhåd begonnen aan hun enige back-to-backsessie op Nederlandse bodem dit jaar.

De heren draaien aardig stevig en gebruiken veel bass, iets wat jammergenoeg niet optimaal ten gehore wordt gebracht door de geluidstechnici. Door de buitensporige aanwezigheid van lage tonen, komt de rest van het geluidsspectrum helaas wat minder tot zijn recht. Iets wat overigens de gehele dag het geval is geweest, maar niet zodanig als bij de twee Duitse zwaargewichten die de main stage mochten afsluiten. Jammer, want met een Lambda Labs soundsystem en een top-of-the-bill line-up waren de ingrediënten toch zeker aanwezig.

We zetten voor de laatste keer voet richting The Parking Lot om hier het festival af te sluiten bij Regis en Surgeon als British Murder Boys. De laatsgenoemde draaide overigens eerder op de dag al onder zijn echte naam Anthony Child bij de kleinste stage van het stel. Deze Drama stage, gebracht door Giegling, was met enkel ambient echter meer bedoeld om te relaxen en daarom mag de Brit ons samen met Regis nu wél aan het dansen maken. En dat doen ze. De heren weten duidelijk wat een afsluiter betaamd en werken met veel industrial en krachtige switches toe naar een intens einde.

Een einde van een voor ons verborgen parel van het festivalseizoen. Het was koud, maar de regen bleef gelukkig grotendeels achterwege. De line-up was sterk, met bekende namen, maar ook een hoop interessante boekingen, enkel jammer dat het geluid soms niet lekker was afgesteld. Voorzieningen waren ruimvoldoende aanwezig, er was veel keuze in versnaperingen en de wachttijden waren eigenlijk overal te verwaarlozen. En dus de locatie en aankleding, die waren beide sterk genoeg om als bepalende factor te dienen. Het is bijzonder jammer dat Draaimolen dit jaar voor het laatst plaatsvond op deze locatie, maar wij zijn benieuwd wat de Brabanders ons volgend jaar te bieden hebben.